sobota, 11 kwietnia 2015

Prolog

 Isabella Rosalia Blue- na ogół cicha i spokojna dziewczyna z dobrymi ocenami. Nierozpoznawalna wśród innych uczniów. Po śmierci mamy zamieszkuje z babcią i kuzynką. 

Zależy jej na dobrych ocenach, aby dostać stypendium na University of California, Los Angeles. Lecz to nie będzie takie łatwe, nowa szkoła okaże się wyzwaniem dla Isabel. Koleżanka przyciągająca kłopoty, imprezująca kuzynka, niebezpieczny chłopak. Jedyne o czym będzie marzyć po tygodniu rozpoczęcia nauki to jak najszybciej uciekać i nie wracać. 

Mała przerażona dziewczynka
Opuści swój pokój tylko jeśli siniaki znikną
Dom nie jest miejscem, by się ukryć
Jej serce pęka z bólu, który odczuwa
Każdego dnia to samo
Ona walczy, by się odnaleźć 
Dzisiaj ma szesnaste urodziny
Każdy śpiewa, ale ona się nie uśmiecha
O nich nigdy nie upomina się przeszłość
Jak mogą udawać, że wszystko jest w porządku?  

Ona żyje w cieniu samotnej dziewczyny
Głos ma tak cichy, nie słyszysz słowa
Zawsze mówi, ale nie może być usłyszana
Możesz to zobaczyć jeśli uchwycisz jej spojrzenie
Wiem, że jest dzielna, ale to jest w niej zamknięte
Boi się mówić, ale nie wie czemu  

Nałóż swój makijaż,
Dokończ paznokcie,
Podkręć włosy,
Przebiegnij dodatkową milę,
Pozostań szczupła, to będziesz się im podobać.
Podobasz im się?
Zdejmij to,
To jest to czego chcesz, należeć, to będziesz się im podobać.
Podobasz się sobie?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz